روش‌هایی برای حفظ سرمایه در شرایط پرریسک فعلی

افزایش ریسک‌های سیستماتیک، ذهن بسیاری از افراد را به پرسش‌هایی حیاتی در خصوص سرمایه و دارایی‌هایشان مشغول کرده است؛ اینکه چه چیزهایی را باید خرید و چه چیزهایی را فروخت؟ در شرایطی که اخبار سیاسی نسبت به متغیرهای اقتصادی بیشتر در مرکز توجه قرار گرفته‌اند، تصمیم‌گیری مالی از هر زمان دیگری دشوارتر به نظر می‌رسد.

واقعیت این است که در وضعیت کنونی تقریباً هیچ‌یک از دارایی‌ها بدون ریسک نیستند. مسکن که همیشه به عنوان پناهگاه امن سرمایه شناخته می‌شد، در صورت بروز درگیری نظامی به ریسک تخریب یا آسیب فیزیکی دچار می‌شود. ارز و طلا، حتی در شرایط عادی نیز با خطر سرقت مواجه‌اند و در وضعیت پرتنش، این ریسک می‌تواند افزایش یابد. همچنین، خودرو به عنوان یک دارایی سرمایه‌گذاری نیز از آسیب‌های احتمالی در امان نیست. در نهایت، بازار سهام نیز در چنین فضایی می‌تواند شاهد افت ارزش و کاهش شدید قیمت‌ها باشد.

به بیان دیگر، هر نوع دارایی در شرایط کنونی با بخشی از نااطمینانی همراه است. این موضوع تصمیم‌گیری برای نگهداری یا جابه‌جایی سرمایه را به یک معما تبدیل کرده است. هیچ کس نمی‌داند در آینده چه خواهد گذشت و کدام سناریو محتمل‌تر است. به همین دلیل، هیچ کارشناس یا سرمایه‌گذاری نمی‌تواند با قطعیت بگوید که امروز بهترین گزینه سرمایه‌گذاری چه چیزی است.

تنوع بخشی به سبد دارایی

در چنین شرایطی، یکی از معدود توصیه‌های مستند، تنوع‌بخشی به سبد دارایی است. تقسیم سرمایه میان ابزارهای مختلف می‌تواند شدت آسیب را در صورت بروز هر سناریو کاهش دهد. وقتی آینده مبهم است، پخش کردن ریسک به جای متمرکز کردن آن، به نظر منطقی‌تر می‌رسد.

اما شاید نکته مهم‌تر از اینکه چه باید کرد، این باشد که چه نباید کرد. در روزهایی که دامنه احتمالات بسیار وسیع است، برخی تصمیمات می‌توانند کنترل سرمایه را از دست افراد خارج کنند. هر اقدامی که نقدشوندگی دارایی را کاهش دهد یا دسترسی سریع به سرمایه را محدود کند، باید با احتیاط بیشتری بررسی شود.

• برای مثال، شرکت در طرح‌های پیش‌فروش یا قرعه‌کشی خودرو که تحویل آن‌ها چند ماه بعد انجام می‌شود، به معنای واگذاری سرمایه به فروشنده تا زمان تحویل است.
• در شرایط عادی، پیش‌خرید خودرو می‌تواند اقدامی معمول و حتی سودآور باشد، اما در وضعیت پرریسک فعلی، اگر فرد نیاز به نقدینگی پیدا کند، عملاً دسترسی به سرمایه‌اش را از دست خواهد داد.
• مثال دیگر، سرمایه‌گذاری در برخی ابزارهای مالی است که امکان توقف معاملات در آن‌ها وجود دارد. تجربه توقف صندوق‌های طلای بورسی در دوره جنگ 12 روزه نشان داد که در شرایط خاص، امکان نقد کردن این دارایی‌ها ممکن است موقتا از بین برود.

در نهایت، مسئله اصلی این است که در روزهای ابهام، حفظ انعطاف‌پذیری مالی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. ممکن است پاسخ قاطعی برای بهترین سرمایه‌گذاری وجود نداشته باشد، اما با پرهیز از تصمیم‌هایی که نقدشوندگی را محدود می‌کنند، می‌توان برخی از ریسک‌های ناخواسته را کنترل کرد. در زمان‌های نااطمینانی، مدیریت ریسک از شکار بازده بسیار مهم‌تر است.